NOORDERKOGGEN-toernooi – f l i t sen

Donderdagavond ging ik er eens goed voor zitten op een van de bankjes bij de kantine: uitzicht op drie banen, kans op gedagzeggen tegen langslopers, kans op hapjes (!) , kans op droog blijven mocht het gaan regenen. Dus, slimme keuze.

Eén van de partijen trok meteen mijn aandacht. Wouter en lineke (Hoogland) nog jong (iets ouder dan 17?) speelden tegen Erik N. en Irmgard de G. (iets ouder, waarschijnlijk tussen 40 en 70 ?). Dit soort verrassingen kom je tegen in een 17+-poule.

Hoe zouden de “oudjes” het fysiek en technisch doen tegen de jonkies? Kijkend naar de techniek vond ik het verschil duidelijk. Erik en Irmgard spelen vrij rustig en beheerst, de techniek goed tot behoorlijk goed, het inzicht prima. Bij Wouter en Lineke is het technisch behoorlijk, maar soms wat wild, ze willen te graag hard slaan. Vooral oude rot in het vak Erik had al gauw door, dat hij niet mee moest gaan in het cross-heen-en-weer-slaan van de bal. Er was vernuft nodig, dus korte balletjes, slice-backhand, lobjes, volleys (op iedere plek in het veld!), speels spel op de vierkante meter (precies waar ik zo van hou). Mede door het opbeurende verbale geweld van Irmgard ging de winst in de eerste set met 7-5 naar Abbekerk. De volgende twee sets waren voor de Hoog-op-leden: 6-3 en 6-4.

Ik heb genoten van dit boeiende spektakel tussen jong en ouder, beheerst en heel enthousiast.

Zondag 14 juli 2019

De fransen vieren feest, maar wij hebben ons Noorderkoggentoernooi (veel leuker). Hier volgt een soort van dagboek van de laatste dag van dit toernooi.

8.00 uur: ik zie dat de buurvrouw haar fiets al buiten heeft gezet. Zij wordt, als lid van de toernooicommissie, deze zondagochtend vroeg verwacht op ons tennispark.

915 uur: ik fiets naar de tennisbaan, want ik wil foto’s maken van de eerste partijen van deze lange dag. De commissieleden (en andere vrijwilligers) zijn druk bezig met het in gereedheid brengen van de kantine, de stoelen en tafels op het terras en… de ontbijttafel, want traditioneel wordt er door de toernooicommissie op de laatste dag samen ontbeten (ziet er lekker uit). Ik neem foto’s bij de drie partijen en ga weer naar huis.

11.00 uur: ik fiets weer naar de baan. Drie nieuwe partijen zijn bezig, het ontbijt is op, op het terras zitten de spelers van de eerste partijen al gezellig aan een drankje. Ik neem wat foto’s, praat met enkele toeschouwers en ga weer naar huis.

12.30 uur: Gauw weer op de fiets om foto’s te maken van nieuwe partijen. Aangekomen bij de banen merk ik, dat er partijen erg uitlopen. Ik blijf wat langer zitten kijken en dat bevalt goed, want er wordt enthousiast gestreden voor ieder punt.

14.45 uur: Ik heb mij opgegeven als extra hulp in de kantine. Op de laatste zondag wordt het altijd drukker. Samen met Elly, Anne, Richard en René voorzie ik de deelnemers en toeschouwers van hapjes, drankjes, kroketten enz. Mijn taak is vooral: afruimen, opruimen en afwassen. Ondertussen is er veel belangstelling voor de tv: de finale van Wimbledon is bezig. Tussendoor maak ik nog wat foto’s van de partijen. Het programma loopt steeds verder uit; steeds verder en verder en verder……

16.30 uur: De vrouw van Richard komt ons kantine-team versterken (natuurtalent!). De partijen lopen steeds verder uit…………..

18.00 uur: De spanning in Londen wordt ondraaglijk.

20.16: De laatste partij is teneinde. Speciaal moment, dus ik maak apart een foto van het laatste viertal. Nog tijdens hun partij wordt de verloting en de prijsuitreiking gestart. Veel prijswinnaars zijn al met hun prijs naar huis, omdat ze niet langer konden/wilden wachten.

20.33 uur: Ik maak de laatste foto en de aanwezigen krijgen nog een drankje van de vereniging. Daarna beginnen wij met opruimen/schoonmaken van de keuken en de kantine.

Zo rond 21.15 uur is bijna iedereen naar huis.

(Samenvatting:)

En kunnen we terugkijken op een geslaagd toernooi met in totaal 140 wedstrijden (korte partijen, lange partijen, spannende partijen, saaie partijen, onverwachte uitslagen, dramatisch verlopen partijen), met 114 deelnemers (heel veel nieuwe gezichten, gelukkig ook veel uit onze eigen vereniging), met 30 prijswinnaars, met een goede kantine-opbrengst, maar ook met enkele dagen waarop de partijen zodanig uitliepen dat het nachtwerk werd (een 3-setter duurt al gauw langer dan de geplande 90 minuten). Complimenten voor alle vrijwilligers die dit toernooi mogelijk hebben gemaakt (toernooicommissie, kantinediensten, inkoop, verzorging banen, enz. enz.).

Peter Doeve