Vrijwilligersavond vrijdag 8 november 2019

Verslaggever: Peter Doeve

Je zou kunnen zeggen: een avond georganiseerd DOOR vrijwilligers VOOR vrijwilligers, want het bestuur had ons uitgenodigd (en dat bestuur bestaat ook gewoon uit vrijwilligers). Het leek mij wel wat en daarom meldde ik me om klokslag 17.45 uur in de kantine. Daar waren al aardig wat vrijwilligers aanwezig, en bijna allemaal met een glas of een kopje in de hand (bediend door Corrie en Poul Anema, “barvrijwilligers van dienst”).

Om mij heen zag ik vooral wijnglazen en bierglazen (vaak vol, maar vrij snel vrij leeg….), terwijl ik het zelf vooral bij alcoholvrij hield. Alcohol maakt tongen los en dat was te horen. Een bodempje leggen met een stevige maaltijd gebeurde pas anderhalf uur later: dampende schalen en pannen, gevuld met winterse kost verschenen op tafel: stamppot met spek en worst. Dat ging er goed in, enthousiast en vrijwillig. De maaltijd werd afgesloten met een lekker ijsje (zie ook de foto’s).

En toen kwam de vraag: wie wil (geheel vrijwillig) meedoen aan een wedstrijdje tennis, een spelletje jeu de boules, een spelletje sjoelen of yahtzee. Er waren veel liefhebbers voor jeu de boules dus Ab Blank ging zorgen voor de ballen, de indeling en de uitleg. Slechts 4 mensen wilden tennissen (waaronder ikzelf). In de kantine bleven een paar mensen achter om te sjoelen.

Voor het eerst in 7 maanden stond ik weer eens op de tennisbaan. Dat was nogal vreemd, ik dacht: hoe ging dat ook alweer, een bal over een net slaan. Gelukkig kon ik de andere 3 ervan overtuigen, dat ik wel wat fouten zou gaan maken (nog hartelijk dat jullie daar begrip voor hadden). Ik heb trouwens lekker gespeeld.

Vanaf de jeu de boules-banen kwam veel ongecontroleerd en vrijwillig lawaai, zeg maar: diverse mensen die door elkaar heen schreeuwden dat zij gingen winnen (bij dit spel zeg je dan: “ik lig” ; wat overigens betekent dat jouw bal het dichtst bij de kleine bal/ “but” ligt; wat natuurlijk weer ontlokt: “ik kom wel bij je liggen”, enz. enz.). Zie ook de foto’s.

Het was koud, maar wel gezellig buiten. Na enige tijd gingen steeds meer mensen naar binnen (ook weer geheel vrijwillig). Daar, binnen in de kantine dus, was de strijd bij de sjoelbak ontbrand. En steeds meer mensen wilden wel een schuifje wagen. Ik had het idee, dat de spelregels af en toe “zeer soepel” werden toegepast, wat dan weer leidde tot veel tumult (door mij van een afstandje gadegeslagen, want ik moest nog voor wat foto’s zorgen).

Een paar mensen begonnen ook nog aan een spelletje yahtzee. De decibellen vlogen mij om de oren, niemand bleef lang zonder glas met inhoud. Wat was het gezellig!

Maar……aan alles komt een eind. Tot mijn schrik was het al 11 uur en niemand maakte aanstalten om naar huis te gaan. Het was dan ook een “grote” teleurstelling dat er geroepen werd: LAATSTE RONDE!!!!!!!!!!!!!!!!! Snel werden nog wat bestellingen geplaatst.

Toen ik om half twaalf thuiskwam zei mijn vrouw: “Zo, was het gezellig? Ja, zeker? Wil je nog wat drinken?” Ik antwoordde: doe mij nu maar een ECHT biertje!!!!!!!!!!

 

Vrijwilligers zijn onbetaalbaar